قال لعمر : احبس هذا الغلام ، فلا تحدث فيه حدثا حتى تمرّ ثلاثة أيام ، ثم قال لأولياء المقتول : إذا مضت ثلاثة أيام ، فاحضرونا . فلمّا مضت ثلاثة أيام ، حضروا . فأخذ علي عليه السّلام بيد عمر و خرجوا ، ثم وقف على قبر الرجل المقتول ، فقال علي عليه السّلام لأوليائه : هذا قبر صاحبكم ؟ قالوا : نعم . قال : احفروا . فحفروا حتى انتهوا إلى اللحد . فقال : أخرجوا ميّتكم . فنظروا إلى أكفانه في اللحد و لم يجدوه ، فأخبروه بذلك . فقال علي عليه السّلام : اللّه أكبر ! اللّه أكبر ! و اللّه ! ما كذبت و لا كذّبت . سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يقول : « من يعمل من أمّتي عمل قوم لوط ، ثم يموت على ذلك فهو مؤجّل إلى أن يوضع في لحده ، فإذا وضع فيه ، لم يمكث أكثر من ثلاث حتى تقذفه الأرض إلى جملة قوم لوط المهلكين ، فيحشر معهم » ؛ « 1 » بنده‌اى را نزد عمر آوردند كه مولايش را كشته بود . عمر دستور قتل او را صادر كرد . على - عليه السلام - او را خواند و فرمود : تو مولايت را كشتى ؟ عرض كرد : آرى . فرمود : براى چه كشتى ؟ گفت : با من لواط كرد . حضرت به اولياى مقتول فرمود : او را دفن كرديد ؟ گفتند : آرى . فرمود : چه وقت دفن كرديد ؟ گفتند : همين الان . آن‌گاه حضرت روبه عمر فرمود : اين شخص را زندانى كن و هيچ كارى با او نداشته باش تا سه روز بگذرد . آن‌گاه به دوستان مقتول فرمود : هرگاه سه روز گذشت در نزد ما حاضر شويد . چون سه روز سپرى شد حضور يافتند . حضرت على - عليه السلام - دست عمر را گرفت و خارج شدند . آن‌گاه بر سر قبر مقتول ايستاد و به اولياى او فرمود : اين قبر رفيقتان است ؟ گفتند : آرى . فرمود : بكنيد . كندند تا به شكاف گور رسيدند . فرمود : مرده‌تان را خارج كنيد . آنان به كفن‌هاى داخل گور نگاه كردند ، امّا او را نيافتند . آن را به اطلاع حضرت رساندند . پس على - عليه السلام - فرمود : اللّه اكبر ! اللّه اكبر ! به خدا قسم دروغ نگفتم و به من هم دروغ گفته نشده است . از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - شنيدم كه فرمود : « هر كس از امّت من ، عمل قوم لوط را انجام دهد و با همان عمل [ بدون توبه ] بميرد ، به او مهلت داده شده است تا در قبرش نهاده شود . هنگامى كه دفن شد بيشتر از سه روز نمىگذرد كه زمين او را به هلاك‌شوندگان قوم لوط ملحق مىسازد و با ايشان محشور مىشود » . اين روايت به دليل ارسال تضعيف شده است و شايد آن واقعه‌اى خاص باشد ، همان‌طور كه شهيد ثانى اين مطلب را در بعضى از قضاياى خاصّ على - عليه السلام - ذكر

--> ( 1 ) . ابن شهر آشوب ، مناقب ، ج 2 ، ص 364 ؛ مستدرك الوسائل ( به نقل از : مناقب ) ، ج 14 ، ص 345 ، ح 9 ؛ درر الاخبار ( به نقل از : سيّد مرتضى ، غرر و درر ) ، ج 1 ، ص 259 ؛ شرح الاخبار ، ج 2 ، ص 320 ، ح 658 ؛ بحار الانوار ، ج 79 ، ص 71 ، ح 24 .